شصت و دومین متن ترانه لری

یه شووئی نصمه شووئی نیمه ده شوگار

(یه شبی نصفه شبی نیمه های شب)

دل گریبونم گِرِت سی دی یَنه یار

(دل گریبانم گرفت برای دیدن یار)

بی وفا تو نه کُشم به یل موتم بیا

(بی وفا تو نکشم بگذار مرگم بیاد)

نازنین حُشکم کردی چی تلی گیا

(نازنین خشکم کردی چون شاخه گیاه)

عزیزم مه وا تونم  واتونم تونی حکیمم

( عزیم من با توام با توام تویی حکیمم)

غم و غصه اِی دونیا نکو نصیوم

غم و غصه این دنیا رو نکن نصیبم)

غم و غصه اِی دونیا کردی نصیوم

(غم و غصه این دنیا رو کردی نصیبم)

بی وفا تو نه کُشم به یل موتم بیا

(بی وفا تو نکشم بگذار مرگم بیاد)

نازنین حُشکم کردی چی تلی گیا

(نازنین خشکم کردی چون شاخه گیاه)

نکنی کاری که مرغ دل بَمی ره

(نکن کاری که مرغ دل بمیره)

تا قیامت آهم دامونت بیی ره

(تا قیامت آه من دامنتو بگیره)

بی وفا تو نه کُشم به یل موتم بیا

(بی وفا تو نکشم بگذار مرگم بیاد)

نازنین حُشکم کردی چی تلی گیا

(نازنین خشکم کردی چون شاخه گیاه)

شوگار(shogar):شب ، سرتاسر شب

به یل(BEIL ): بگذار ، فعل امر دوم شخص گذاشتن

تل (TALL) : شاخه درخت