ترانه لری ماله ژيری(Malazheri) سرازیر شدن به منزلگاه پاییزی را « ماله زیری»  می نامند . « ماله ژیر» یا « ماله زیر» نام طایفه ای از ایلات لک زبان لرستان (با مشخصه استفاده زیاد از دو حرف« ژ» و« ز» در زبان و  اشعار لکی)  نیز می باشد . کودکی را که هنگام کوچ پاییزی به دنیا بیاید نیز ماله زیر می نامند.  متن لری ترانه ماله ژيری  ترجمه براری دیرم گاه لوو لووه نازار مالم سر قالیه دختری دیمه ار سرپیش بار اگر میلت بو تا گات بکم بار انار انجیر زلف دا و زنجیر انار ژباخان  منه برف آو ژ راخان  منه لوه لومه و تونه موشم دنون مرواری کاکل اورشم دی سیکه آگر سیه مال نو گرگر مسوزیا و دامان کو مال تون بار کردارا گرمسیر سوار تلمیت لا زینت شمشیر دته بیچ کله و سر پیش بار اگر دلت بو تا گات بکم بار نه گاه میلمه نه گاه بکه بار هف برا دیرم چی سیو خونسار یه کرنگ کیه ار پای ایی راخه عزیز براکم سوار بی داخه یه کوچ باره یه سر پاییزه ژنیل بورن دس شون له هیزه  برادری دارم که می خواند گاهی نازنینم نشسته بر سر قالی دختری دیدم که قرار داره سر بار اگه میلته هنگام رفتنت با تو کنم بار چون انار و انجیره زلفاش مثل زنجیره چون اناری که از باغها مونده مثل آب برفی که از کوهها مونده می خونم و بهت می گم دندون مروارید کاکل ابریشمی دود سیاه آتش سیاه چادر تازه ات میاد اندک اندک می سوزه در دامن کوه منزل تون در حال کوچ به گرمسیره سوار اسب روپوش داری و لا زینت شمشیره دختر کوچولوی که نشستی جلوی بار اگه دلته وقت رفتنت باهات کنم بار نه وقت میلمه نه زمانی که بکنیم بار هفتا برادر دارم چون سیب خوانسار این حصار منزلگه کیست کنار این کوهه حصار برادر عزیزمه که سوار بی بیرقه بشتابید وقت کوچ بار پاییزه زنهایی که دستشون  را بردن تو خیک روغن کرنگ( Korang) = ۱- به مجموع چند سیاه چادر روستائی گفته می شود که مربوط به چند خانواده است و در یک محل نزدیک یکدیگر برپا شده است. ۲- حصاری که معمولا با حصیرهای چوبی و هیزم و شاخ و برگ درختان ساخته شده و بیشتر بعنوان محلی برای نگهداری گله و دام مورد استفاده قرار می گیرد. بی داخ = به معنی بی داغ و غم است برخی نیز آن را به مفهوم بیرق و پرچم بکار برده اند. هیزه = خیک جای روغن .  تلمیت (Talmit)= لحافی که عشایر برای سواری بر گرده اسب می اندازند.